Trans Mongolië Express

Freek gaat samen met Warre op reis met de Trans Mongolië Express. Van Deventer naar Beijing. Op deze pagina schijf ik, Freek Morren, over onze reis. Ik ga bloggen, vloggen, dichten en recenseren. De blogs worden gepubliceerd wanneer we ‘On the rails zijn’ de vlogs worden later geüpload. 

Freek en Warre realtime volgen

Wil je de meest actuele informatie over onze reis? Volg ons op PolarSteps. Je kan zien waar we zijn, en foto’s en verhalen zien van de reis.  Klik op de link hieronder en download de app!

Follow me on my trip ‘Trans Mongolië Express’

Freek’s video logboek

Na een fantastische reis zijn we weer in Nederland. Ik heb alle ervaringen laten bezinken. Flink bijgeslapen, en toen alle vlogs geëdit. Deze zijn te zien op een aparte pagina. Hoe kom je op die pagina. Simpel. Klik daar. Daar.

Welke muziek luistert Freek onderweg?

Muziek is een belangrijk onderdeel in het leven van Freek. De 10.000 km die hij gaat afleggen doet hij dan ook niet zonder muziek. In deze afspeellijst vindt je muziek die Freek onderweg luistert maar ook muziek van artiesten die Freek onderweg ontdekt.

https://open.spotify.com/user/leoenfreekissuper/playlist/7jd4S7SNTAUBn8CMfs8KoB


Wat gaan ze nou eigenlijk doen?

Het schijnt de mooiste treinreis ter wereld te zijn. Het is in ieder geval de langste. En dan beginnen we ook nog in Deventer, in plaats van Moskou. Moskou is de officiële startplek van de Siberië Express, maar vliegen naar Moskou is valsspelen. En… onderweg naar Moskou kom je ook langs prachtige plekken! Maar wat gaan ze daar nou eigenlijk doen? Hieronder wordt per tussenstop gespecificeerd wat ze gaan doen en wat ik verwacht van de tussenstops. Lees verder….


 Blog 1: Ich bin kein Berliner

Verder bestond ons uitzicht uit beton. Gelukkig hoefden wij hier ons maar 4,5 uur te vermaken. We zijn het station even uitgelopen, op zoek naar iets leuks om te eten. Dit was een pittige opgave. Iets te eten vinden was wel te doen, maar iets leuks niet. Er waren een paar cafés waar zwervers voor de deur lagen te slapen. Lees verder…


Blog 2: Minsk op je sloffen

Hier zaten twee wit-Russische vrouwen van een jaar of twintig. Hun rokjes waren korter dan mijn onderbroek. Ze lachten heel lief naar ons, geheel tegen het Russische schoonheidsideaal in. Ze wezen naar de pinautomaat waar we gewoon met ons Nederlandse pasje 100000 roebel hebben gepind (dat is omgerekend 50 euro pannenkoek!). Lees verder…


Blog 3: Achtervolgd door de Russische postbeambte

3 uur lang op het postkantoor van Minsk

Opeens worden we op onze schouder getikt door een hijgende man. Het is onze vriend van het postkantoor! Hij wijst naar de bank waar we voorbij zijn gelopen. ‘There is a bank!’. Hij loopt met ons mee naar de bank en verdwijnt daarna in de massa. Lees verder…


Poëet: Wanneer je 40 uur in de trein zit

Wanneer je 40 uur lang in de trein zit kom je volledig tot rust. Je kan je zonden overdenken en bent tot niks verplicht. Contact met de buitenwereld is onmogelijk, geen internet en geen bereik met je telefoon. Lees verder…


Blog 4: De charme van een lelijke stad

De stad staat vol met hoogbouw, maar niet mooie hoogbouw, en ook niet heel hoog. Veel lelijke flats, fabriekspijpen, en 3,5 mooi gebouw. We hebben ze geteld, er is namelijk een wandeling uitgestippeld die je langs alle hoogtepunten leidt. Lees verder…


Recensie: De Russische keuken

Wanneer je denkt aan een land met een fantastische keuken denk je al snel aan de Franse of Italiaanse keuken. Dit is terecht, in deze landen kan je een stuk beter eten dan in Rusland. Dat betekend niet dat de Russische keuken verschrikkelijk is, bijzonder is het wel. Lees verder…


Blog 5: Mijn verslaving

Ik ben een simpele jongen, ik heb niet veel nodig. Ik leef met elementen en verder heb ik eten, drinken, onderdak en liefde nodig. Ik ben niet van de luxe, een houten plank met een laken zoals hier in de trein is goed genoeg voor mijn nachtrust. De dag overleven op water, Sultana’s en een aanmaaksoepje?  Goed genoeg voor deze man. Dat is het beeld dat ik van mijzelf had. Lees verder…


Blog 6: Mongoolse veiligheid

Wanneer je iets hebt bereid in de oven is het vaak heet. Menig persoon heeft zijn handen verbrand bij het verwijderen van de lasagne uit de oven. Dit moet je dan ook niet zelf doen. Vraag je zoontje de lasagne uit de oven te halen. Vraag desnoods een andere peuter. Ga zelf achter de deur staan, maar houdt de peuter in de gaten via het sleutelgat. Veiligheid voorop! Lees verder..


Blog 7: Mongooltjes kijken

Tot Irkoetsk. Toen we onze wagon betraden hoorden we een boel talen die in de verste verte niet op het Russisch lijken. ‘Hoor ik dat nou goed?!?!’, ‘Ja, ik hoor Nederlands!’. Er zitten toeristen bij ons in de wagon! We hebben een klein onderzoekje gedaan, in de hele wagon zitten nul Russen en nul mensen uit het land met het syndroom van Mongool. Lees verder…


Recensie: de Mongoolse keuken

De Mongoolse keuken is erg wonderlijk. Ik val gelijk met de deur in huis, ik heb geen een keer lekker gegeten. Het eten is wel erg voedzaam, dat is prettig wanneer je na de lunch een bergwandeling gaat maken. We hebben vier dagen verbleven in yurt bij een Mongoolse familie. Zij hebben een aantal tenten staan die ze in de zomer verhuren aan toeristen zoals wij. Zelf wonen ze gewoon in een huis. Lees verder…


Blog 8: China bestaat!

Het voelt alsof we een aflevering van 3 op reis of Tom Waes zijn binnen gelopen. Ik ken China alleen van tv. Maar het bestaat echt! Zelfs de clichés kloppen. De hele stad hier hangt vol met van die Chinese lampionnen, ze steken de hele dag vuurwerk af en er dansen daadwerkelijk vrouwen op Chinese zeikmuziek op het plein. Lees verder…


Blog 9: Communiceren met Chinezen

‘Oohhhhh jullie verstaan geen Chinees, dan schrijven we het wel voor jullie op’. Dit hebben drie Chinezen gedacht tijdens onze eerste vier uur in China. Uiteraard verduidelijken Chinese tekens de communicatie niet. Gelukkig kennen de chinezen nog een truck om te communiceren. Deze techniek wordt ook regelmatig in Nederland toegepast, wanneer Nederlanders met buitenlanders communiceren. Harder praten. Lees verder…


Blog 10: Stelletje racisten!

Overal waar wij lopen hier in Datong worden we nagekeken. Kleine kinderen tikken hun moeder aan en wijzen naar ons. Groepjes jongeren en ouderen die op straat hangen tikken elkaar aan, wijzen naar ons en lachen heel vriendelijk. We worden gefotografeerd, gefilmd en er zijn zelfs mensen die vragen of ze met ons op de foto mogen. Waarom? Omdat wij wit zijn! Lees verder…


Blog 11: Pekingeend in Peking met locals

Ze vroeg waar wij studeren, Vlissingen kende ze niet, Zwolle wel. ‘You are very handsome! You both are very handsome’. Daar werd ik natuurlijk verlegen van. Het gebeurt niet vaak dat ik ‘handsome’ wordt genoemd door wildvreemden. ‘Wanneer jullie in Bejing naar een club gaan kunnen jullie veel meisjes krijgen’ zei ze. Lees verder…


Blog 12: Als Datong het kan, kan Borculo het ook

Het punt dat ik wil maken is, de tempels vallen onder Datong. Maar het is ver buiten de stad, fucking anderhalf uur rijden! Tijdens deze rit zijn Warre en ik op een geniaal idee gekomen. We gaan Borculo op de kaart zetten. Dit idee willen wij nu bij jullie gaan pitchen.Lees verder…